“หวี” เก่าที่สุดในสยาม นำเข้าจากอินเดีย อายุถึง 2,000 ปี

หวีงาช้าง พบที่เมืองโบราณจันเสน จ.นครสวรรค์

หวี ที่เราใช้หวีทุกวันนี้ มีมาแต่เมื่อไหร่นั้น ยังไม่ทราบ

แต่ในดินแดนไทย พบหลักฐานหวีที่เก่าที่สุดในขณะนี้ เป็นหวีทำมาจากงาช้างที่นำเข้ามาจากอินเดีย พบที่เมืองโบราณจันเสน อำเภอตาคลี จังหวัดนครสวรรค์ เมื่อพ.ศ. 2511-2512 เมื่อตรวจสอบอายุของหวีปรากฎว่ามีอายุถึง 2,000 ปีมาแล้ว

สภาพของหวีนั้นชำรุดแตกหักตรงบริเวณซี่ และด้านบนมีการทำภาพสลักอยู่ทั้ง 2 ด้าน ลวดลายที่ทำนั้น มีนักวิชาการสันนิษฐานว่า ลวดลายนั้นเปรียบเทียบได้กับศิลปะอินเดียภาคใต้ แบบอมราวดี (พุทธศตวรรษที่ 6-8)

ส่วนลวดลายนั้นแบ่งเป็น 2 ด้าน

ด้านหนึ่งเป็นรูปหงส์

อีกด้านจะแบ่งเป็นลาย 2 แถว ด้านบนเป็นสัญลักษณ์มงคล 8 อย่างตามคติอินเดีย โดยเรีงลำดับจากซ้ายมาขวา ดังนี้ พระอาทิตย์ (หรือพระจันทร์) หม้อปูรณฆฏะ รวงผึ้ง ศรีวัตสะ ฉัตร สังข์ แส้จามร และพระจันทร์(หรือพระอาทิตย์) และมีลายรูปม้าอยู่ด้านล่าง

บนแผ่นหวีมีลวดลายรูปหงส์
บนแผ่นหวีมีลวดลายรูปหงส์
ลวดลายสัญลักษณ์มงคล และ รูปม้า
ลวดลายสัญลักษณ์มงคล และ รูปม้า

นักวิชาการสันนิษฐานว่า เมื่อดูจากลวดลายที่ปรากฏบนหวีนี้แล้ว ผู้ที่ใช้หวีนี้ก็จะเกิดความเป็นสิริมงคลต่อตนเอง แต่ก็อาจจะใช้ประกอบพิธีกรรมก็เป็นได้

 


(ข้อมูลส่วนหนึ่งมาจากหนังสือ มรดก 1,000 ปี เก่าที่สุดในสยาม เขียนโดย ผศ.ดร.รุ่งโรจน์ ธรรมรุ่งเรือง, มิวเซียมเพรส.2556)


เผยแพร่ในระบบออนไลน์ครั้งแรกเมื่อ 9 กันยายน 2559

บทความก่อนหน้านี้
บทความถัดไป