| ผู้เขียน | มนสิชา บุญกอง |
|---|---|
| เผยแพร่ |
เรื่องราวของดูโอ้ไส้กรอกเยอรมันชื่อดัง ไส้กรอกซอสผงกะหรี่-ไส้กรอกขาว
เยอรมนี เป็นดินแดนที่ขึ้นชื่อเรื่อง “ไส้กรอก” ที่สุด จนกลายเป็นสัญลักษณ์ประจำชาติที่โด่งดังไปทั่วโลก เมนูนี้ได้รับความนิยมอย่างมาก สามารถพบเห็นได้ทั่วไป ตั้งแต่ร้านอาหารท้องถิ่น ไปจนถึงร้านสตรีตฟูดริมทาง เสน่ห์ที่น่าทึ่งคือความหลากหลายที่มีมากกว่า 1,500 ชนิด ซึ่งแต่ละชนิดมีเอกลักษณ์เฉพาะตัว ทั้งจากวัตถุดิบเนื้อสัตว์ หรือเครื่องเทศที่เลือกใช้ปรุงแต่ง จนได้รสชาติที่แตกต่างกันออกไป
ในบทความนี้จะนำเสนอไส้กรอก 2 ชนิดที่เรียกได้ว่า เป็น “ตัวท็อป” ที่มีชื่อเสียงของเยอรมัน ได้แก่ เคอร์รีววรสท์ (Currywurst) หรือไส้กรอกซอสผงกะหรี่ และ ไวส์ววร์สท์ (Weisswurst) หรือไส้กรอกขาว
เริ่มต้นที่เคอร์รีววร์สท์ ไส้กรอกชนิดนี้ถือกำเนิดขึ้นท่ามกลางซากปรักหักพังของกรุงเบอร์ลินในช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 เมื่อ ค.ศ. 1949 ซึ่งเป็นยุคที่อาหารขาดแคลน และเมืองกำลังอยู่ในช่วงฟื้นฟู จนกระทั่ง เฮอร์ตา ฮอยเวอร์ (Herta Heuwer) ได้เปลี่ยนวิกฤตให้เป็นโอกาส
จุดเริ่มต้นมาจากความบังเอิญ เมื่อเฮอร์ตาได้ซอสมะเขือเทศ และผงกะหรี่มาจากทหารอังกฤษที่ประจำการอยู่กรุงเบอร์ลิน เธอจึงลองนำมาปรุงผสมกับเครื่องเทศชนิดอื่น ๆ จนได้ซอสรสเข้มข้น นำมาราดลงบนไส้กรอกหมูย่าง แล้วโรยผงกะหรี่ซ้ำเพื่อเพิ่มกลิ่นหอม จนใน ค.ศ. 1951 เธอจดสิทธิบัตรสูตรซอสนี้ และตั้งชื่อให้ว่า “Chillup”
ด้วยรสชาติที่แปลกใหม่ และราคาที่เข้าถึงง่าย ไส้กรอกซอสผงกะหรี่จึงเป็นอาหารช่วยประทังหิว และสร้างความกระปรี้กระเปร่าให้กับเหล่าคนงาน เมนูนี้ได้รับความนิยมจนกลายเป็นสัญลักษณ์แห่งวัฒนธรรมสตรีตฟูดที่มีพิพิธภัณฑ์เป็นของตัวเอง แม้ปัจจุบันพิพิธภัณฑ์จะปิดตัวลงแล้ว แต่ภาพจำยังถูกถ่ายทอดผ่านบทเพลงที่ชื่อว่า “Currywurst” ของ เฮอร์เบิร์ต กรอนเนเมเยอร์ (Herbert Grönemeyer) ซึ่งแสดงให้เห็นถึงความผูกพันที่ผู้คนมีต่ออาหารจานนี้
ต่อมาคือ ไวส์ววร์สท์ หรือไส้กรอกขาวต้นตำรับแบบบาวาเรีย ทำมาจากเนื้อลูกวัวสับผสมเนื้อหมู ปรุงรสด้วยเกลือ พริกไทย ผักชีฝรั่ง ขิง และกระวาน จนได้รสชาติที่กลมกล่อมและนุ่มนวล
เรื่องเล่าที่มาของไส้กรอกขาวมีอยู่ว่า เมื่อ ค.ศ. 1857 ช่วงเทศกาลฟาสซิง (Fasching) เทศกาลเฉลิมฉลองของชาวคริสต์นิกายโรมันคาโทลิก ณ ร้านอาหาร ซุม เอวิเกน ลิชท์ (Zum Ewigen Licht) เมืองมิวนิก ไส้กรอกมีไม่พอขายสำหรับลูกค้า เนื่องจากช่วงเทศกาลคนเยอะ จึงทำให้ โมเซอร์ เซปป์ (Moser Sepp) พ่อครัวที่ร้านตัดสินใจลองเสี่ยงใช้ไส้แกะที่พอมีอยู่ทำไส้กรอกใหม่ แต่ไส้แกะบาง หากใช้ทำไส้กรอกจะแตกง่ายระหว่างย่าง เขาจึงแก้ปัญหาด้วยการนำไปต้มในน้ำร้อนแทนเป็นเวลา 10 นาที
ผลปรากฏว่า นอกจากไส้กรอกจะไม่แตกแล้ว ลูกค้ายังชื่นชอบรสชาติ และสัมผัสที่แปลกใหม่นี้ ทำให้ไส้กรอกขาวถือกำเนิดขึ้นตั้งแต่นั้นมา
นอกจากนี้ ยังมีธรรมเนียมปฏิบัติที่สืบต่อกันมาว่า “ไส้กรอกขาวไม่ควรได้ยินเสียงระฆังโบสถ์ตอนเที่ยง” ซึ่งหมายถึงต้องกินให้เสร็จก่อนเวลาเที่ยงวัน เนื่องจากในอดีตไม่มีระบบทำความเย็น ไส้กรอกที่ทำสดใหม่ตั้งแต่เช้ามืดจะเสียได้ง่ายหากปล่อยทิ้งไว้จนบ่าย ธรรมเนียมดังกล่าวจึงกลายเป็นเอกลักษณ์ในการกินไส้กรอกขาวจนถึงปัจจุบัน
เรื่องราวของไส้กรอกทั้งสองชนิดนี้ช่วยเปลี่ยนให้ไส้กรอกธรรมดาดูพิเศษขึ้น เพราะมันสะท้อนให้เห็นถึงความคิดสร้างสรรค์ในยามวิกฤต และการรักษาธรรมเนียมดั้งเดิมไว้อย่างเหนียวแน่น สิ่งเหล่านี้เองที่ทำให้เราสนุกกับการกินแบบเข้าถึงหัวใจคนเยอรมันได้จริง ๆ
อ่านเพิ่มเติม :
- ไส้กรอกอีสาน กับวัฒนธรรมการกินแบบ “มี” น้ำจิ้ม กับ “ไม่มี” น้ำจิ้ม
- บะหมี่กึ่งสำเร็จรูป สินค้าที่เกิดขึ้นเพราะขาดแคลนอาหารหลังสงคราม
- “ช็อกโกพาย” ขนมขวัญใจแดนโสมขาว ที่ “คิมจองอึน” ผู้นำโสมแดงไม่ปลื้ม!
อ้างอิง :
Rodolfo Morais.(2017 October 15). The history and traditions of some famous german wurst. Grapes and Grains. https://www.grapesandgrains.org/2017/10/the-history-and-traditions-of-some-famous-german-wursts.html
Kevin. (2025 April 8).What is Currywurst? History of the Spicy German Sausage. https://currywurstmuseum.com/currywurst-history/
เผยแพร่ในระบบออนไลน์ครั้งแรกเมื่อ 13 กุมภาพันธ์ 2569
