“ชุนฮวา” กามิกศิลป์ เพื่อวิชาอายุวัฒนะ สู่ภาพ 18+ ของเกาหลีสมัยโชซ็อน

“ชุนฮวา” กามิกศิลป์ ภาพวาด ชายหญิง
ภาพวาดชุนฮวาโดยคิมฮงโด

“ชุนฮวา” กามิกศิลป์ เพื่อวิชาอายุวัฒนะ สู่ภาพ 18+ ของเกาหลีสมัยโชซ็อน

“ชุนฮวา” กามิกศิลป์ (Erotic Art) ประเภทหนึ่งในยุคโชซ็อนของเกาหลีเพื่อใช้กระตุ้นกำหนัด เมื่อดูตามตัวอักษรแล้ว ชุนฮวา (ฮันกึล : 춘화, ฮันจา : 春畵) หมายถึง “บุปผายามวสันตฤดู” ซึ่งอุปมาถึงการมีเพศสัมพันธ์นั่นเอง

ชุนฮวาเป็นกามิกศิลป์ที่รับอิทธิพลมาจากจีน คนแรกที่วาด คือ เฉินผิง นักวางแผนกลยุทธ์ในสมัยจักรพรรดิฮั่นเกาจู่ แห่งราชวงศ์ฮั่น และอัครมหาเสนาบดีในสมัยจักรพรรดิฮั่นฮุ่ยและจักรพรรดินีหลี่ว์ เขาวาดศิลปะนี้ในฐานะวิชาอายุวัฒนะแขนงหนึ่ง เพื่อชีวิตนิรันดร์และความสุขสมตามความเชื่อของลัทธิเต๋า

วิชาอายุวัฒนะนั้นเมื่อเผยแพร่จากจีนเข้าสู่เกาหลี แบ่งเป็น 4 วิชาหลัก ๆ ได้แก่ 1.) พย็อนกกป็อบ คือ การหลีกเลี่ยงอาหารที่ต้องปรุงสุก 2.) พกชิกป็อบ คือ หากต้มยาสมุนไพรดื่มและแปรรูปโลหะหรือปรอทเป็นของกินจะเข้าสู่ภาวะเซียน 3.) โชชิก คือ การฝึกเคลื่อนไหวร่างกายหลายแบบด้วยการหายใจและออกกำลังกาย และ  4.) พัลชุงซุล คือ การมีเพศสัมพันธ์ทำให้ชีวิตยืนยาว

พัลชุงซุลได้รับความนิยมแพร่หลายมาตั้งแต่ยุคโบราณจนถึงศตวรรษที่ 19 หลักสำคัญของพัลชุงซุลคือ “ชอบีชุลซา” แปลว่า การมีเพศสัมพันธ์โดยไม่หลั่งอสุจิ เป็นตรรกะว่าจะมีชีวิตยืนยาวได้ด้วยการเก็บรักษาพลังชีวิตได้ ไม่ปล่อยออกมา และส่งกลับคืนที่เดิม

บรรดาชนชั้นสูงนิยมวาดและนำชุนฮวามาประดับในห้องนอน ในสมัยพระเจ้าควังช็อน พระองค์ก็เป็นหนึ่งในผู้ที่ชื่นชอบการวาดชุนฮวา พระองค์ทรงมีความกระหายในพัลชุงซุลอีกทั้งยังมีพระปรีชาสามารถด้านการวาดภาพ จึงทรงวาดชุนฮวาด้วยพระองค์เอง ซึ่งผลงานเหล่านั้นยังหลงเหลือมาจนถึงปัจจุบัน

พัค ย็องกยู นักประวัติศาสตร์และนักเขียนชาวเกาหลี ได้ให้ข้อสันนิษฐานเกี่ยวกับการเข้ามาของชุนฮวาจากจีนไว้ว่า ผู้คนในจีนเริ่มวาดศิลปะนี้อย่างจริงจังในสมัยราชวงศ์ถัง เพื่อใช้เป็นฉากกั้นสำหรับวางไว้ที่หัวเตียงในหอนางโลม ซึ่งหากพิจารณาว่าในสมัยชิลลาที่เกาหลีได้ติดต่อแลกเปลี่ยนกับราชวงศ์ถัง จึงเป็นไปได้ว่าความเชื่อนี้แพร่หลายมายังคาบสมุทรเกาหลีในช่วงเวลานั้น

อย่างไรก็ตาม เรื่องนี้ไม่สามารถยืนยันได้ เพราะยังไม่มีการขุดพบชุนฮวาตรงกับสมัยราชวงศ์ถังในเกาหลี แม้จะยังไม่เคยค้นพบในฐานะโบราณวัตถุจากสมัยชิลลา แต่ก็มีตุ๊กตาดินเผาที่สื่อถึงการมีเพศสัมพันธ์ระหว่างชายหญิงหลงเหลืออยู่ เนื่องจากสังคมชิลลาให้อิสระกับเรื่องเพศมาก

ช่วงเวลาในประวัติศาสตร์เกาหลีที่สามารถพิสูจน์ได้ว่ามีชุนฮวาปรากฏอยู่ คือ ยุคโครยอตอนปลาย แต่ชุนฮวาเหล่านี้ไม่ใช่งานที่คนโครยอผลิตขึ้นเอง แต่เป็นงานชุนฮวาของมองโกล ซึ่งเป็นที่นิยมมาก และนำเข้ามาได้ง่ายเนื่องจากช่วงนั้นเกาหลีอยู่ภายใต้การปกครองของราชวงศ์หยวน ชุนฮวาของมองโกลนั้นไม่ได้วาดอยู่บนกระดาษแต่วาดบนเครื่องปั้นดินเผาหรือด้านหลังของกระจก

ภาพวาดชุนฮวา การมีเพศสัมพันธ์
ภาพวาดชุนฮวาโดยคิมฮงโด (ภาพจาก : Wikipedia)

ชุนฮวาเริ่มวาดอย่างจริงจังในเกาหลีช่วงยุคโชซ็อนตอนปลาย อันเนื่องมาจากอิทธิพลของจีน ในช่วงนั้นมีของที่คล้ายกับชุนฮวาเข้ามาในโชซ็อนเป็นครั้งแรก คือสมัยของพระเจ้าอินโจ ซึ่งมีบันทึกไว้วันที่ 15 เดือน 3 ปีที่ 2 ความว่า

“ผู้ตรวจการมณฑลแซ่โมส่งรองเจ้ากรมนามว่า โมยูจุน และคนอื่น ๆ ไปพร้อมกับผ้าไหมหนาบาง และสิ่งของอื่น ๆ รวม 40 ชนิด เพื่อร่วมแสดงความยินดีที่สามารถปราบกบฏอี-กวัลได้ ในบรรดาสิ่งของเหล่านั้นมีสิ่งที่เรียกว่าชุนอึย ซึ่งเป็นรูปสลักหญิงเปลือยกายทำจากงาช้าง ซึงจีนามว่าคว็อนชินกีกล่าวว่า ผู้ตรวจการโมไร้มารยาทและหยาบคาย จึงส่งคืนให้รองเจ้ากรมไป”

บันทึกเกี่ยวกับชุนฮวาปรากฏขึ้นอีกครั้งในสมัยพระเจ้าซุกจง พบเครื่องปั้นดินเผาที่มีลวดลายเป็นชุนฮวาปะปนอยู่ในเครื่องปั้นดินเผาที่ลอบนำเข้ามาจากแผ่นดินของราชวงศ์ชิง หลังจากนั้นไม่พบการกล่าวถึงชุนฮวาในบันทึกใด ๆ อีก

ถึงจะไม่มีในบันทึก เกาหลีก็ยังคงนำเข้าชุนฮวามาจากจีนอย่างต่อเนื่อง ในศตวรรษที่ 18 สมัยพระเจ้ายองโจ ชาวโชซ็อนนิยม “ชุนฮวา” กามิกศิลป์มาก แม้แต่จิตรกรในสำนักจิตรกรรมหลวงก็ยังวาดชุนฮวา สำหรับชุนฮวาที่มีชื่อเสียงในสมัยนั้นจะเป็นผลงานของ คิมฮงโด และ ชินยุนบก ปรมาจารย์ด้านภาพแสดงวิถีชีวิต

ภาพวาดชุนฮวา การมีเพศสัมพันธ์
ภาพวาดชุนฮวาโดยชินยุนบก (ภาพจาก : Wikipedia)

ชุนฮวาของโชซ็อนจะมีสุนทรียภาพเชิงบทกวี และมีองค์ประกอบของการเสียดสีสังคมอยู่ด้วย จึงถูกยกระดับให้เป็นงานศิลปะ

แต่เมื่อถึงช่วงปลายศตวรรษที่ 19 ชุนฮวาของโชซ็อนก็ลดระดับลงกลายเป็นภาพอนาจารไร้ค่า อันเนื่องมาจากชุนฮวากลายเป็นที่นิยมอย่างแพร่หลายในหมู่สามัญชน อีกทั้งยังนำชุนฮวาราคาถูกเข้ามาจากญี่ปุ่น ทำให้คุณภาพชุนฮวานั้นลดลงจนไม่มีความเป็นกามิกศิลป์เหมือนเดิม

อ่านเพิ่มเติม :

สำหรับผู้ชื่นชอบประวัติศาสตร์ ศิลปะ และวัฒนธรรม แง่มุมต่าง ๆ ทั้งอดีตและร่วมสมัย พลาดไม่ได้กับสิทธิพิเศษ เมื่อสมัครสมาชิกนิตยสารศิลปวัฒนธรรม 12 ฉบับ (1 ปี) ส่งความรู้ถึงบ้านแล้ววันนี้!! สมัครสมาชิกคลิกที่นี่


อ้างอิง :

Park Young-Kyu. (2568). โชซ็อน นครเร้นรัก. (ธาคุณ ไวยธิรา, ผู้แปล). มติชน. (ต้นฉบับพิมพ์ปี 2019)

https://shungagallery.com/danwon-korean-painter/

https://shungagallery.com/shin-yun-bok/


เผยแพร่ในระบบออนไลน์ครั้งแรกเมื่อ 13 สิงหาคม 2569