“ปมด้อย” ของ 4 สาวงามในตำนานจีน : ไซซี-หวางเจาจิน-เตียวเสียน-หยางกุ้ยเฟย

ภาพเขียนลิโป้ กับ เตียวเสียน ที่ระเบียงพระราชวังฤดูร้อน (ภาพจาก https://commons.wikimedia.org)

ในประวัติศาสตร์ของประเทศจีน มีการจัดอันดับว่า ไซซี, หวางเจาจิน, เตียวเสียน และหยางกุ้ยเฟย เป็น “4 สวยงามที่สุดของจีน” น่าสงสัยว่าที่บอกว่า “เธอมีความเลิศในปฐพี” มีอะไรรับรอง? มีใครลงคะแนน? มีใครเคยเห็นพวกเธอ? แต่ละนางก็อำลาโลกไปนานนับร้อยๆ ปี

สิ่งที่พอจะช่วยยืนยันความงามของพวกเธอ คงไม่มีอะไรดีกว่าเอกสาร, หนังสือ ที่บันทึกเรื่องราวของพวกเธอ ที่เมืองจีน หนังสือ, บทความ, การละเล่น ที่กล่าวถึงพวกเธอมากมาย ในเมืองไทยก็มีไม่น้อยเช่นกัน เล่มหนึ่งที่น่าสนใจ คือ “สี่ยอดหญิงงามผู้พลิกประวัติศาสตร์จีน” (สำนักพิมพ์สร้างสรรค์บุ๊คส์, 2544) เขียนโดย ผศ.ถาวร สิกขโกศล นักวิชาการด้านจีนวิทยา

อาจารย์ถาวรแปลโคลงกลอนที่เขียนสดุดีความงามของทั้ง 4 นาง ที่คนจีนพูดติดปาก เป็นภาษาไทยให้เราเห็นว่าเธอสวยขนาดไหนกันว่า “มัจฉาจมวารี ปักษีตกนภา จันทร์หลบโฉมสุดา มวลผกาละอายนาง”

ไซซี (ภาพจาก https://commons.wikimedia.org)

มัจฉาจมวารี-ชมความงามของไซซี เล่าลือว่าเธอสวยขนาด เวลาไปซักผ้า ฟอกด้ายที่บ้านเกิด ปลาทั้งหลายจะมั่วแต่ชมความงามของเธอ จนลืมแหวกว่ายเป็นเหตุให้จมสู่ก้นแม่น้ำ

ปักษีตกนภา-สดุดีหวางเจาจิน ที่อุ้มผีผา (เครื่องดนตรีจีนชนิดหนึ่ง) เมื่อครั้งเดินทางไปแดนซุงหนู นกบนฟ้าเอาแต่จ้องมองเธอลืมขยับปีกจนตกลงมา

จันทร์หลบโฉมสุดา-ยกย่องเตียวเสียน เมื่อคราวออกมาไหว้พระจันทร์ รำพึงถึงบ้านเมือง ฉางเอ๋อร์ (เทพีบนดวงจันทร์) เห็นความงามนางยังอายจนต้องหลบเจ้ากลีบเมฆ

มวลผกาละอายนาง-ชื่นชมหยางกุ้ยเฟย เมื่อพระนางเสด็จประพาสอุทยาน “ราชินีแห่งบุปผา” อย่างดอกโบตั๋น ยังหุบกลีบซบดอก ยอมแพ้ในความงามของพระนาง

แต่ที่เขาว่า ไม่มีใครสมบูณ์แบบนั้นเป็นความจริง สาวงามทั้ง 4 คน ก็เช่นกัน “จุดด้อย” ที่มีพวกเธอก็แก้ไขให้จบลงอย่างสวยงาม

หวางเจาจิน(ภาพจาก https://commons.wikimedia.org)

เริ่มจาก ไซซี-คนงามตีนโต ว่ากันว่าเท้าของไซซีใหญ่กว่าสาวๆ ทั่วไป แต่เธอฉลาดแก้ไข ด้วยการสวมกระโปรงยาวคลุมไม่ให้เห็นเท้า ใส่เกี๊ยะไม้ไม่ให้กระโปรงลากพื้น ผลที่ได้ก็เลยดูสวยสง่าเหมือนผู้หญิงสมัยนี้ใส่ชุดราตรีกับรองเท้าส้นสูง

หวางเจาจิน-คนสวยไหล่ลาดตก เธอจึงต้องใช้ผ้าคลุมไหล่ อาศัยลวดลาย สีสันของผ้ามาเสริมความงาม และอำพรางจุดด้อย ถ้าเห็นภาพวาดหรือตัวละครเอาผ้าพาดไหล่ ก็เดาไว้ก่อนได้ว่าเธอคือ “หวางเจาจิน”

เตียวเสียน-ที่ติ่งหูเธอสั้นเล็กผิดปกติ  เพื่อแก้ไขความไม่งามดังกล่าว เตียวเสียนจึงใส่ตุ้มหูหยก รูปทรงตุ้มหูที่เลือกใช้ก็ช่วยอำพรางสายตา ติ่งหูที่สั้นก็ดูสมส่วนขึ้นมา หรือมั่วจับจ้องตุ้มหูคู่งามก็ได้

หยางกุ้ยเฟย (ภาพจาก https://commons.wikimedia.org)

หยางกุ้ยเฟย-กลิ่นตัวแรง เธอจึงแก้ไขด้วยการลงอาบน้ำในธารหอมหัวชิง อบเสื้อผ้าและใช้แป้งหอมประทินกลบกลิ่นตัว จัดเต็มขนาดนี้ ข้อด้อยกลับช่วยเสริมเป็นปมเด่น ทําให้ร่างกายเธอนาง หอมรวยรื่น จนกลายเป็นคำชมที่ว่า “มวลผกาละอายนาง”

ในเรื่องความงามนี้อาจมีหลายท่านคิดต่างว่า ว่ามีสาวงามนางอื่นที่งดงามกว่าทั้ง 4 นาง แล้วอะไรทําให้ไซซี หวางเจาจิน, เตียวเสียน และหยางกุ้ยเฟย เป็นคนสวยในดวงใจชาวจีน

นอกจากประวัติความงามโด่งดังอยู่ในพระราชพงศาวดาร จนมีผู้จินตนาการเสริมต่อและเขียนเป็นเรื่องราวแพร่หลายออกไป ได้รับความสนใจจากคนหมู่มาก ความสวยจึงนับเป็นคุณสมบัติสําคัญเบื้องต้นของยอดหญิงงาม

ทว่าความสวยอย่างเดียวยังไม่พอ มิฉะนั้นต๋าจี เปาสือ เจ้าเฟยเอียน และอีกหลายคนก็น่าจะติดกลุ่มยอดหญิงงามด้วย แต่เพราะเธอ เหล่านั้นใช้ความงามไปในทางเป็นโทษแก่ผู้ที่เกี่ยวข้องและบ้านเมือง จึงไม่ได้รับยกย่องว่าเป็นยอดหญิงงาม

ส่วนไซซี หวางเจาจิน เตียวเสียน ต่างก็พลีกายถวายความงามเพื่อชาติบ้านเมือง เกียรติประวัติรวมกับความงามจึงทําให้เธอทั้งสามชนะใจชาวจีนตลอดมาทุกยุคทุกสมัย มีแต่หยางกุ้ยเฟยเพียงผู้เดียวที่ไร้เกียรติประวัติ แต่ชะตากรรมของเธอทําให้คนเห็นใจมากกว่าตําหนิ ชีวิตของเธอถูกใช้เป็นเครื่องสนองความปรารถนาของชายเท่านั้น

 


เผยแพร่ในระบบออนไลน์ครั้งแรกเมื่อ 28 พฤษภาคม 2562

บทความก่อนหน้านี้
บทความถัดไป