หวังเจาจวิน นางกำนัลสวย-ฉลาด แต่ฮ่องเต้ฮั่นพลาด จำยอมยกให้ผู้นำเผ่าซงหนู

อนุุสาวรีย์หวังเจาจวินและฮูหานเสีย ผู้นำเผ่าซงหนู (www.visitourchina.com)

หวังเจาจวิน นางกำนัลที่งดงามชาญฉลาด ที่ฮ่องเต้ไม่เคยเห็น เพราะคัดเลือกผู้หญิงจากภาพวาดของช่าง (ที่รับสินบน) จึงพลาดยกนางให้ผู้นำเผ่าซงหนู แต่เธอช่วยให้ฮั่น-ซงหนูไม่รบกันถึง 100 ปี

หวังเจาจวิน (บ้างเรียก หวางเจาจิน) เป็นชาวอําเภอจื่อกุย จังหวัดหนานจวิ้น (ปัจจุบันอยู่ในมณฑลหูเป่ย) กวีและชาวบ้านยุคต่อๆ มายกย่องหวังเจาจวินว่าเป็น 1 ใน 4 ยอดหญิงงาม (ได้แก่ ไซซี, หวังเจาจวิน, เตียวเสียน และหยางกุ้ยเฟย) เมื่อพระเจ้าฮันหยวนตี้ประกาศคัดเลือกนางกำนัลจากหมู่ประชาชน หวังเจาจวินได้รับเลือกเข้าวัง

วังหลังของพระเจ้าหยวนตี้มีนางกำนัลเป็นจํานวนมาก พระองค์จึงให้ช่างวาดภาพมาวาดรูปนางกำนัลทั้งหมด แล้วคัดเลือกผู้ที่ถูกใจให้มาเข้าเฝ้าจากภาพวาดอีกที เหล่านางกำนัลต่างก็ติดสินบนกับช่างวาดภาพ ให้พวกเขาวาดตนเองออกมาให้ดูดีเพื่อจะได้พบกับกษัตริย์ แต่หวังเจาจวินที่ไม่ยอมติดสินบน ดังนั้น รูปของนางที่ออกมาจึงดูน่าเกลียด และพระเจ้าหยวนจึงไม่เคยเรียกนางมาเข้าเฝ้าเลย

ในเวลานั้นชาวซงหนูที่อยู่ทางตอนเหนือของทะเลทรายได้แบ่งออกเป็น 2 กลุ่มคือ กลุ่มตะวันออก และ กลุ่มตะวันตก ฮูหานเสียประมุขของกลุ่มตะวันออกยอมสวามิภักดิ์ต่อราชวงศ์ฮั่น ส่วนจื้อจือประมุขของกลุ่มตะวันตกนั้นเป็นศัตรูกับราชวงศ์ฮั่น ต่อมากลุ่มตะวันตกถูกปราบปราม ฮูหานเสียจึงทําการวมเผ่าซงหนูให้เป็นหนึ่งเดียว

ศักราชเจี้ยนเจาปีที่ 5 (34 ปีก่อนคริสตกาล) ฮูหานเสียถวายหนังสือขอเข้าเฝ้ากษัตริย์แห่งราชวงศ์ฮั่น หลังได้รับอนุญาต ในปีถัดมาก็เดินทางจากราชสํานักของตน (ปัจจุบันอยู่บริเวณเมืองอูหลนปาทัวในมองโกเลีย) ไปยังเมืองฉางอันเพื่อเข้าพบพระเจ้าฮั่นหยวนตี้ พระเจ้าหยวนตี้จัดพิธีต้อนรับอย่างยิ่งใหญ่ พร้อมทั้งประทานทรัพย์สินและสิ่งของอีกเป็นจํานวนมากให้กับเขา ฮูหานเสียเสนอว่าอยากเป็นลูกเขยของราชวงศ์ฮั่น เพื่อสะดวกต่อการรักษาสัมพันธภาพกับราชวงศ์ฮั่นให้ยืนยาว พระเจ้าหยวนตี้เห็นดีด้วย ตัดสินใจเลือกนางกำนัลมาคนหนึ่งแต่งตั้งเป็นองค์หญิงแล้วให้แต่งงานกับเขา

ในเวลานั้นนางกำนัลที่คัดเลือกมาจากประชาชนที่อยู่ในวังหลังมีเป็นจํานวนมาก มีหลายคนที่แม้ว่าจะไม่อยากใช้ชีวิตเหมือนนักโทษที่ถูกคุมขังอยู่ในวัง แต่ก็ไม่ยินยอมที่จะแต่งงานออกเมืองไปอยู่ในที่ที่กันดารและล้าหลังอย่างเผ่าซงหนู แต่มีนางกำนัลคนหนึ่งแสดงความสมัครใจที่จะแต่งงานกับประมุขของซงหนู นางก็คือ หวังเจาจวิน

ฮูหานเสียเมื่อได้เห็นหวังเจาจวินที่สง่างาม ทั้งยังมีความรู้ ก็ถูกใจเป็นอย่างยิ่ง พระราชทานนามให้นางทันทีว่า “หนิงหูเยียนจือ” เมื่อหวังเจาจวินมาทูลลาพระเจ้าหยวนตี้ พระองค์เห็นบุคลิกลักษณะสง่างาม ความฉะฉานในการโต้ตอบ และรูปร่างหน้าตาที่สวยงาม อย่างที่ไม่มีผู้ใดในวังหลังจะมาเปรียบได้ ก็ทรงรู้สึกเสียใจเป็นอย่างมาก แต่ก็ต้องตัดใจให้เจาจวินจากไป

หลังนางเจาจวินเดินจากไป พระเจ้าหยวนตี้ก็โกรธเป็นฟื้นเป็นไฟทันที สั่งการให้หาสาเหตุว่า เหตุใดตัวจริงกับภาพวาดของหวังเจาจวินจึงแตกต่างกันมาก เมื่อรู้ว่าช่างชื่อเหมาเหยียนโซ่ว รับสินบนจากบรรดานางกำนัล ก็มีคําสั่งประหารชีวิตตัดหัวประจาน

หวังเจาจวินแต่งงานกับประมุขของซงหนู ราชวงศ์วงศ์ฮั่นกับเผ่าซงหนูก็ไปมาหาสู่กันอย่างสนิทสนมเป็นเวลาถึง 40 กว่าปี

หวังเจาจวินมีบุตรชายกับฮูหานเสีย 1 คน ต่อมาได้รับแต่งตั้งเป็นโยวรื่อจีหวัง หลังฮูหานเสียสิ้นพระชนม์หวังเจาจวินก็แต่งงานกับฝูจูเล่ยรั่วตี โอรสองค์โตของฮูหานเสียตามประเพณีนิยมของเผ่าซงหนู และมีลูกสาวด้วยกัน 2 คน หลังนางเสียชีวิต ศพของนางถูกฝังอยู่ที่เมืองกุยฮัว (ปัจจุบันอยู่บริเวณเมืองฮูฮอต)

คุณูปการของหวางเจาจวินที่ยอมแต่งงานไปต่างแดนกับผู้นำเผ่าซงหนู สร้างสันติสุขที่ยาวนานกว่า 100 ปีให้แก่ชาวฮั่นและเผ่าซงหนู


ข้อมูลจาก

หลี่เฉวียน.(เขมณัฏฐ์ ทรัพย์เกษมชัย แปล)  ประวัติศาสตร์จีน ฉบับย่อ, สำนักพิมพ์มติชน  2556

ถาวร สิกขโกศลงล. สี่ยอดหญิงงามผู้ผลิกประวัติศาสตร์จีน,บริษัท สร้างสรรค์บุ๊คส์ จำกัด 2544


เผยแพร่ในระบบออนไลน์ครั้งแรกเมื่อ 9 ธันวาคม 2561

บทความก่อนหน้านี้
บทความถัดไป