ชายกรุงศรีอยุธยา กับการฝังมุกในเครื่องเพศจากเอกสารจีน

ทิวทัศน์บริเวณวัดพนัญเชิง อยุธยา

“…พอชายมีอายุได้ยี่สิบปี, พวกเขาจะดึงหนังหุ้มองคชาตออกมา, แล้วใช้มีดคมบางรูปร่างอย่างใบหอมกรีดผ่าผิว และยัดลูกปัดดีบุกโหลหนึ่งเข้าไปใต้ผิวหนัง; ปิดมันไว้ แล้วเยียวยาด้วยสมุนไพร.

รอกระทั่งแผลหายสนิทดี พวกเขาจึงเดินไปไหนมาไหน. [ลูกปัดดีบุกเหล่านั้น] มองๆ ดู ก็เหมือนอย่างกับพวงลูกองุ่น.

มีคนหมู่หนึ่งที่เป็นผู้รับจ้างทำการผ่าตัดเช่นนี้; พวกนี้มีความชำนาญในการฝังและหล่อเชื่อมลูกปัดดีบุกให้กับผู้คน; เขาทำกันอย่างถือเอาเป็นอาชีวะอย่างหนึ่งทีเดียว.

หากว่าเป็นพระมหากษัตริย์หรือขุนนางใหญ่หรือคนมั่งมี, พวกเขาจะใช้ทองคำทำเป็นเม็ดกลวง, ในนั้นใส่เม็ดทราย, แล้วเอาฝัง; ไปไหนก็สงเสียงกรุ๋งกริ๋ง, แลถือกันว่างามนัก. ผู้ชายที่ไม่มีลูกปัดฝังคือพวกคนชั้นต่ำ. นี่เป็นเรื่องพิลึกพิศดารเหลือหลาย…”

[จาก กรุงศรีอยุธยา จาก บันทึกของหม่าฮวน ถอดความโดย นายท่องสื่อ จาก หนังสือ YING-YAI SHENG-LAN ของ MA HUAN ตอน The Country of Hsien Lo (J. V. G. Mills แปลเป็นภาษาอังกฤษจากต้นฉบับภาษาจีนชำระโดย Feng Ch’eng-Chun ในศิลปวัฒนธรรม ฉบับ กุมภาพันธ์ 2543]

หมายเหตุ หม่าฮวน คือ ล่ามในคณะเดินทางสำรวจของเจิ้งเหอ

 


เผยแพร่ในระบบออนไลน์ครั้งแรกเมื่อ 30 กันยายน 2560

บทความก่อนหน้านี้
บทความถัดไป