| ผู้เขียน | กองบรรณาธิการศิลปวัฒนธรรม |
|---|---|
| เผยแพร่ |
ทำไม “สะพานมหาดไทยอุทิศ” แถววัดสระเกศ ถึงได้ชื่อว่า “สะพานร้องไห้”?
สะพานข้ามคลองมหานาค ย่านวัดสระเกศราชวรมหาวิหาร มีชื่อว่า มหาดไทยอุทิศ เป็นนามที่ พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 6) โปรดเกล้าฯ พระราชทานเป็นอนุสรณ์ถึงการที่ข้าราชการกระทรวงมหาดไทยร่วมกันอุทิศเงินจํานวนหนึ่งเพื่อสร้างสะพานนี้
แต่ทำไมสะพานดังกล่าวถึงมีอีกชื่อว่า สะพานร้องไห้?
ที่มาก็คือ ภาพสลักกลางสะพาน ที่สลักเป็นภาพชายหญิงและเด็กอยู่ในอาการโศกเศร้าร้องไห้เสียใจ ทำให้เกิดการตีความกันว่า เพราะสะพานนี้เป็นทางผ่านของขบวนแห่ศพไปยังวัดสระเกศ เมื่อครั้งอหิวาตกโรคระบาด ทำให้มีผู้คนล้มตายเป็นจำนวนมาก
บ้างก็ว่าสะพานนี้ข้าราชการกระทรวงมหาดไทยอุทิศเงินสร้างขึ้น เพื่อแสดงความอาลัยที่ สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ทรงพ้นตำแหน่งเสนาบดีกระทรวงมหาดไทย จึงสลักเป็นรูปคนกำลังเศร้าโศก
แต่ความจริงที่ปรากฏในหลักฐานประวัติศาสตร์ ก็คือ ข้าราชการกระทรวงมหาดไทยร่วมกันอุทิศเงินจำนวน 41,211.61 บาท มอบให้กรมสุขาภิบาลสร้างสะพานนี้ขึ้น ตามแนวพระราชดำริใน พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 5) เพื่อให้มีทางสัญจรไปมา บรรจบกับตำบลอันเป็นเงื่อนที่รวมถนนหลายสายให้ติดต่อกัน แต่ยังมิทันสำเร็จตามพระราชประสงค์ รัชกาลที่ 5 ก็เสด็จสวรรคตเสียก่อน
ภาพคนร้องไห้ จึงหมายถึงอาการโศกเศร้าถึงรัชกาลที่ 5 นั่นเอง
เมื่อสร้างสะพานนี้สำเร็จแล้ว รัชกาลที่ 6 โปรดเกล้าฯ พระราชทานนามสะพานเป็นอนุสรณ์ถึงเรื่องราวนี้ว่า มหาดไทยอุทิศ และได้เสด็จพระราชดำเนินไปทรงเปิดสะพาน เมื่อวันที่ 23 ตุลาคม พ.ศ. 2457
อ่านเพิ่มเติม :
- ค้นวลี “ยักษ์วัดแจ้ง แร้งวัดสระเกศ เปรตวัดสุทัศน์” พราหมณ์โล้ชิงช้า ตกมาตาย มีจริงหรือ?
- “ภูเขาทอง” กองอิฐใหญ่ ที่ถูกทิ้งร้าง มูลเหตุการขุด “คลองผดุงกรุงเกษม” ป้องกัน พระนคร
อ้างอิง :
“สะพานมหาดไทยอุทิศ สะพานร้องไห้”. จากหนังสือ “ชื่อบ้านนามเมืองในกรุงเทพฯ”. โดย ศันสนีย์ วีระศิลป์ชัย. พิมพ์ครั้งที่ 7. กรุงเทพฯ : มติชน, 2551
เผยแพร่ในระบบออนไลน์ครั้งแรกเมื่อ 6 ธันวาคม 2561
