| ผู้เขียน | กองบรรณาธิการศิลปวัฒนธรรม |
|---|---|
| เผยแพร่ |
สวมลุมพินีเคยมีภัตตาคารกลางน้ำ เมื่อ พ.ศ. 2504-2514
พื้นที่ “สวมลุมพินี” ในเขตปทุมวัน กรุงเทพฯ เป็นสวนสาธารณะขนาดใหญ่ใจกลางเมือง แต่เดิมเป็นที่ดินรกร้างว่างเปล่าไร้คนอยู่อาศัย กระทั่งขยายกลายเป็นเมืองในสมัยรัชกาลที่ 5 จนต่อมา รัชกาลที่ 6 มีพระราชดำริจะสร้างสวนสาธารณะในพื้นย่านศาลาแดงแห่งนี้
นับแต่นั้นมา สวมลุมพินีจึงเป็นสถานที่สำคัญกลางเมืองของกรุงเทพฯ ที่ใช้จัดกิจกรรม งานรื่นเริงต่าง ๆ รวมถึงใช้ประโยชน์แก่ประชาชนในฐานะสถานที่พักผ่อนหย่อนใจ
แต่ครั้งหนึ่ง สวมลุมพินีเคยมีภัตตาคารกลางน้ำ!
เรื่องนี้เกิดขึ้นหลังจากสงครามโลกครั้งที่ 2 สิ้นสุด โดยบริษัทประสิทธิ์สิน เจ้าของโรงแรมคิงส์โฮเต็ล ขอเช่าพื้นที่สระน้ำในสวนลุมพินี เพื่อดำเนินกิจการ “ภัตตาคารลอยน้ำ” ใช้ชื่อว่า “กินรีนาวา”
ภัตตาคารกลางน้ำมีสัญญาเช่า 20 ปี ค่าเช่าเดือนละ 6,000 บาท และเปิดให้บริการจำหน่ายอาหารจีนใน พ.ศ. 2504
อย่างไรก็ตาม ภาพลักษณ์ของภัตตาคารแห่งนี้มีรูปปั้นกินรีเปลือยหน้าอกตรงหัวเรือ กินรีแสดงอาการเชิดหน้า และเท้าสะเอว สภาพเช่นนี้ทำให้ตกเป็นที่วิพากษ์วิจารณ์ในสังคม บางส่วนเกิดความไม่พอใจแจ้งร้องเรียนถึงความไม่เหมาะสม จนถึงขั้นตั้งกระทู้ถามในรัฐสภา สุดท้ายต้องนำผ้ามาคลุมปิดไว้
ไม่เพียงปัญหาภาพลักษณ์ของภัตตาคารกลางน้ำเท่านั้น ยังมีปัญหาน้ำเน่าเสียที่บางส่วนมองว่าเกิดจากการดำเนินกิจการของภัตตาคาร ซึ่งได้ส่งกลิ่นเหม็นคลุ้งไปถึงโรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์อีกด้วย
“กินรีนาวา” เปิดให้บริการมาจนถึงวันที่ 13 สิงหาคม พ.ศ. 2514 กระทั่งเกิดเหตุการณ์เพลิงไหม้ตัวอาคารจนเสียหายหมด นับเป็นการสิ้นสุดภัตตาคารกลางน้ำในสวนลุมพินี
อ่านเพิ่มเติม :
- รู้หรือไม่ “สวนลุมพินี” ก่อนเป็นสวนสาธารณะ เคยเป็น “สวนสนุก” มาก่อน
- “สวนลุมพินี” สวนสาธารณะแห่งแรกของกรุงรัตนโกสินทร์ กับที่มาของชื่อ “ลุมพินี”
อ้างอิง :
รัชดา โชติพานิช และบัณฑิต จุลาสัย. ลุมพินี : จากวนะสาธารณ์ มาเป็นสวนสาธารณะ ใน “ศิลปวัฒนธรรม”. พฤศจิกายน, 2566.
เผยแพร่ในระบบออนไลน์ครั้งแรกเมื่อ 24 กันยายน 2568
