
| ผู้เขียน | เสี่ยวจิว |
|---|---|
| เผยแพร่ |
“คนแต้จิ๋ว” ทั่วโลก มีต้นทางมาจากเมืองแต้จิ๋ว ที่อยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของมณฑลกวางตุ้ง ประเทศจีน แต่ “ภาษาแต้จิ๋วในไทย” บางคำ ที่ “คนแต้จิ๋วเมืองไทย” ใช้กัน ทำไม “คนแต้จิ๋วเมืองจีน” ที่เมืองจีนฟังไม่เข้าใจ
คนแต้จิ๋ว
คนแต้จิ๋วทั่วโลกมีประมาณ 30 ล้านคน อยู่ในประเทศจีน 20.5 ล้านคน ได้แก่ ถิ่นแต้จิ๋ว 4 จังหวัด (แต้จิ๋ว, ซัวเถา, กิ๊กเอี๊ย และซัวบ๊วย) ราว 14 ล้านคน, เซี่ยงไฮ้ 1 ล้านกว่าคน, ฮ่องกงและมาเก๊าราว 1.5 ล้านคน, กว่างโจวราว 1 ล้านคน, มณฑลไหหลำ 2 ล้านคน, ในเซินเจิ้น 5 แสนคน และที่อื่นๆ อีกรวมกว่า 5 แสนคน

นอกประเทศจีนราว 10 ล้านคน ได้แก่ ไทย 5 ล้านคน, ไต้หวัน 1 ล้านคน, มาเลเซีย 8 แสนคน, อินโดนีเซีย 8 แสนคน, สิงคโปร์ 4.5 แสนคน, กัมพูชา 4 แสนคน, เวียดนาม 4 แสนคน, ลาว 1 แสนคน, อเมริกา 3 แสนคน, แคนาดา 2 แสนคน, ฝรั่งเศส 1.5 แสนคน, ออสเตรเลีย 1 แสนคน และยังมีคนแต้จิ๋วในฟิลิปปินส์, บรูไน, พม่า และประเทศอื่นๆ

สำหรับประเทศไทย ประเทศที่มีคนแต้จิ๋วโพ้นทะเลมากที่สุด แต่ปัจจุบันคนรุ่นลูก, รุ่นหลาน ฯลฯ จำนวนมากพูดภาษาแต้จิ๋วไม่ได้ จำนวนคนแต้จิ๋วในไทยที่พูดแต้จิ๋วได้ดีไม่เกิน 1 ล้านคน รวมทั่วโลกมีคนที่พูดภาษาแต้จิ๋วราว 26-27 ล้านคน
ภาษาแต้จิ๋วในไทย
ภาษาแต้จิ๋วที่ต้นทางในเมืองจีน สำเนียงแต่ละท้องถิ่นก็แตกต่างกันไปบ้าง เช่นเดียวกับภาษาใต้ 14 จังหวัด ที่มีสำเนียงแตกต่างกันไป แต่ภาษาแต้จิ๋วจะหนักข้อกว่าหน่อยตรงที่บางคำสำเนียงอาจต่างกันจนทำให้เกิดความเข้าใจผิดได้ เช่น คนแต้จิ๋วส่วนใหญ่ออกเสียงว่า “ฮื้อ” (ปลา) แต่คนแต้จิ๋วในอำเภอเตี๊ยเอี๊ย ออกเสียงว่า “ฮู้” ซึ่งคำนี้สำหรับคนแต้จิ๋วอื่นๆ หมายถึง “ยันต์”
มาถึง “ภาษาแต้จิ๋วในไทย” สำหรับคนแต้จิ๋วโพ้นทะเล สำเนียงยังคงเหมือนที่บ้านเกิด แต่ในรุ่นต่อๆ มา แม้จะพูดภาษาแต้จิ๋วได้ แต่สำเนียงก็เพี้ยนไปตามหูที่เคยชินกับภาษาไทย รวมถึงเพี้ยนตามสำเนียงท้องถิ่นที่อาศัย เช่น นครปฐม, สุพรรณบุรี ฯลฯ
นอกจากนี้ “ภาษาไทย” บางคำที่คนแต้จิ๋วยืมใช้ตามคนไทยเพื่อความสะดวก แต่ทำให้สื่อสารกับคนแต้จิ๋วในประเทศอื่นๆ ยุ่งยากสับสน ขอยกบางคำที่ใช้กันอยู่มาเป็นตัวอย่างดังนี้
| คำยืมภาษาไทยในภาษาแต้จิ๋วที่ใช้ในไทย | |
| ภาษาไทย | คนแต้จิ๋วออกเสียง |
| ตลาด | ตั๊กลัก |
| ลูกจ้าง | หลกเจี่ยง |
| วัด | อวก, อ๊วก |
| ทำบุญ (รวมถึงการใส่บาตร) | เถี่ยมบุ้ง |
| ธรรมเนียม | เถี่ยมเนี่ยม |
| กะปิ | กั๊บปิ๊ |
| ขวด | ก๊วก |
| แกง (เฉพาะแกงเผ็ด) | เก็ง |
| นักเลง | หลักเล่ง |
คำยืมจากภาษาไทยที่รวบรวมข้างต้น ใช้กันในชุมชนคนแต้จิ๋วและลูกหลานในเมืองไทยมานานมาก ถามว่านานแค่ไหนก็ต้องตอบว่า นานมากพอที่จะทำให้คนแต้จิ๋วรุ่นลูก รุ่นหลาน ฯลฯ เข้าใจผิดว่ามันเป็นภาษาแต้จิ๋ว
ปัญหาก็คือ เมื่อไปพูดกับญาติพี่น้องที่เมืองจีน เขาก็ไม่เข้าใจว่าเราพูดอะไร? เราก็งงว่าทำไมพูดภาษาแต้จิ๋วแล้วญาติไม่เข้าใจ?

หลายคนพยายามแก้ปัญหาด้วยการเขียนให้อ่าน เมื่อเขียนว่า “达叻” ญาติก็อ่านออกเสียงว่า “ตั๊กลัก” เหมือนกัน แต่ยังไม่เข้าใจเหมือนเราอยู่ดี เพราะ “达-ตั๊ก” แปลว่า บรรลุ, มาถึง ส่วน “叻-ลัก” แปลว่า แรง กลายเป็นว่ายุ่งเหยิงหนักกว่าเก่า เพราะที่เขียนไปนั้นใช้ตัวอักษรจีนถอดเสียงคำว่า “ตลาด” ในภาษาไทย ตามที่คนแต้จิ๋วออกเสียงว่า “ตั๊กลัก” แต่ในภาษาแต้จิ๋วใช้คำว่า “ฉี (市)” ถึงจะแปลว่า “ตลาด”
สรุปว่า “ภาษาแต้จิ๋วในไทย” บางคำ ที่คนแต้จิ๋วในจีนฟังไม่รู้เรื่อง จริงๆ เป็นคำยืมจากภาษาไทย แต่ทำไมคนแต้จิ๋วจึงออกเสียงเพี้ยนไปไกลถึงเพียงนั้น เรื่องนี้เป็นความสามารถเฉพาะตัวที่ยากจะอธิบาย
อ่านเพิ่มเติม :
สำหรับผู้ชื่นชอบประวัติศาสตร์ ศิลปะ และวัฒนธรรม แง่มุมต่าง ๆ ทั้งอดีตและร่วมสมัย พลาดไม่ได้กับสิทธิพิเศษ เมื่อสมัครสมาชิกนิตยสารศิลปวัฒนธรรม 12 ฉบับ (1 ปี) ส่งความรู้ถึงบ้านแล้ววันนี้!! สมัครสมาชิกคลิกที่นี่
อ้างอิง :
ถาวร สิกขโกศล. แต้จิ๋ว : จีนกลุ่มน้อยที่ยิ่งใหญ่, สำนักพิมพ์มติชน พ.ศ. 2554.
เหล่าตั้ง. ลูกหลานคนแต้จิ๋ว, โรงพิมพ์ นิวเซนจูรี่ พริ้นติ้ง แอนด์ แพจเกจจิ้ง, ธันวาคม 2549
แต้จิ๋ว: จากมาตุภูมิสู่โพ้นทะเล. เอกสารการประชุมวิชาการนานาชาติเฉลิมพระเกียรติ 60 พรรษา สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี, 29 มิถุนายน 2558
เผยแพร่ในระบบออนไลน์ครั้งแรกเมื่อ 18 เมษายน 2568.




