2 เหตุการณ์เมื่อรัชกาลที่ 6 กริ้ว “ม.จ. พูนพิศมัย” เรื่องราวเป็นมาอย่างไร?

เมื่อรัชกาลที่ 6 กริ้ว ม.จ. พูนพิศมัย ดิศกุล
รูป รัชกาลที่ 6 จาก หจช, รูปท่านผู้หญิงพูน wikimedia commons และพระราชวังสนามจันทร์จากเพจ: สำนักงานประชาสัมพันธ์จังหวัดนครปฐม

2 เหตุการณ์เมื่อรัชกาลที่ 6 กริ้ว ม.จ. พูนพิศมัย เรื่องราวเป็นมาอย่างไร?

หม่อมเจ้าหญิงพูนพิศมัย ดิศกุล เป็นพระธิดาในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ท่านหญิงเชี่ยวชาญเรื่องประวัติศาสตร์ พุทธศาสนา ทั้งยังโปรดบันทึกเรื่องราวหรือเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น อย่างที่ทุกคนรู้จักกันดีก็คือหนังสือ “สิ่งที่ข้าพเจ้าพบเห็น”

ท่านหญิงไม่เพียงบันทึกความเป็นไปของบ้านเมือง แต่ในหนังสือเล่มอื่น ๆ ยังเขียนเรื่องราวที่เกิดขึ้นกับท่านเองอีกด้วย

กรมดำรง กับ พระธิดา หม่อมเจ้าหญิงพูนพิศมัย หม่อมเจ้าหญิงพิไลยเลขา ธิดา ของ หม่อมเฉื่อย หม่อมในกรมดำรง หม่อมเจ้าหญิงพัฒนายุ ธิดา ของ หม่อมลำดวน กรมดำรงทรงห้ามพระธิดา
กรมดำรงกับพระธิดา คือหม่อมเจ้าหญิงพูนพิศมัย หม่อมเจ้าหญิงพิไลยเลขา และหม่อมเจ้าหญิงพัฒนายุ (พระองค์หลังประสูติแต่หม่อมลำดวน) (ภาพจาก https://www.damrong.org/?p=3845)

ดังที่เคยเขียนเหตุการณ์ที่พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 6 กริ้วท่าน

พระบรมฉายาลักษณ์ พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว เจ้าพระยารามราฆพ พระกระยาหารราชนิยมรัชกาลที่ 6
พระบรมฉายาลักษณ์พระราชทานเจ้าพระยารามราฆพ (ภาพจาก ที่ระลึกในงานพระราชทานเพลิงศพ พลเอก พลเรือเอก มหาเสวกเอก เจ้าพระยารามราฆพ (ม.ล. เฟื้อ พึ่งบุญ) พ.ศ. 2510)

หม่อมเจ้าหญิงพูนพิศมัยเล่าว่า รัชกาลที่ 6 นั้นทรงเป็นกษัตริย์ที่อ่อนหวาน ไม่เคยเห็นพระเจ้าอยู่หัวทรงดุร้ายมาก่อน

ทว่า มีเหตุการณ์ที่รัชกาลที่ 6 กริ้วท่านอยู่บ้าง แต่ก็ไม่ใช่เรื่องร้ายแรงอะไรนัก กริ้วเพียงชั่ววูบแล้วก็หาย

ครั้งแรก ท่านหญิงพูนไม่ได้ไปตั้งเครื่องเสียนาน เมื่อเสด็จไปถึงห้องเสวยที่สนามจันทร์ รัชกาลที่ 6 ทอดพระเนตรพระพักตร์แล้วก็ทรงบึ้ง มีพระราชดำรัสถามว่า “หายไปไหนมา?” แต่เพียงไม่นานก็หาย

ครั้งที่ 2 มีผู้ไปฟ้องว่า ท่านหญิงพูนโปรดหมอดู เรื่องนี้ล่วงรู้ไปถึงพระกรรณเข้า รัชกาลที่ 6 ก็ให้เจ้าพระยารามราฆพ ขุนนางที่รัชกาลที่ 6 ไว้พระราชหฤทัยมาเอ็ดท่านหญิงพูนว่า ไม่ดี แต่ก็ไม่ได้กริ้วกับตัวพระองค์เอง

นี่คือ 2 เหตุการณ์ที่รัชกาลที่ 6 กริ้วหม่อมเจ้าหญิงพูนพิศมัย ซึ่งหากมองอีกมุมก็น่าจะเป็นเพราะทรงเป็นห่วงมากกว่า มิใช่ความกริ้วโกรธรุนแรงอันใดแม้แต่น้อย

อ่านเพิ่มเติม :

สำหรับผู้ชื่นชอบประวัติศาสตร์ ศิลปะ และวัฒนธรรม แง่มุมต่าง ๆ ทั้งอดีตและร่วมสมัย พลาดไม่ได้กับสิทธิพิเศษ เมื่อสมัครสมาชิกนิตยสารศิลปวัฒนธรรม 12 ฉบับ (1 ปี) ส่งความรู้ถึงบ้านแล้ววันนี้!! สมัครสมาชิกคลิกที่นี่


อ้างอิง : 

พูนพิศมัย ดิศกุล. สารคดีที่น่ารู้. กรุงเทพฯ: บุรินทร์การพิมพ์, 2518.


เผยแพร่ในระบบออนไลน์ครั้งแรกเมื่อ 19 กุมภาพันธ์ 2569