| ผู้เขียน | ปดิวลดา บวรศักดิ์ |
|---|---|
| เผยแพร่ |
ในสมัย พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 6 ถือเป็นอีกยุคหนึ่งที่สยามได้รับอิทธิพลหลายอย่างมาจากตะวันตก กลุ่มเจ้านายต่างได้รับการศึกษาจากต่างประเทศเป็นอันมาก รวมถึงลูกข้าราชการก็เริ่มมีโอกาสได้ไปเรียนกับเขาบ้างเช่นกัน
ด้วยเหตุนี้ สยามจึงรับวัฒนธรรมหลายอย่างมาจากต่างประเทศ รวมถึงนำสินค้าต่าง ๆ กลับมาบ้านเกิด เช่น “เครื่องสำอาง”
ในหนังสือ “ประวัติศาสตร์ที่เราสวย” โดย ญาณี กลิ่นเมือง (สำนักพิมพ์มติชน) ได้กล่าวไว้ว่า เครื่องสำอางจากต่างประเทศเป็นของมีค่าและหาได้ยาก หากใครมีถือว่าเป็นคนร่ำรวย ทำให้คนที่เข้าถึงได้ล้วนเป็นเหล่าชนชั้นนำของประเทศทั้งสิ้น
สตรีชั้นสูงมักแต่งหน้ากันแค่เพียงไปงานสังสรรค์หรือแสดงละคร ส่วนชีวิตประจำวันนั้นจะไม่แต่งแต้มอะไรลงบนหน้า หรือปัจจุบันก็เรียกกันว่าเปลือยหน้าสด
“พระราชนิยมในรัชกาลที่ 6” ไม่แต่งหน้าเหมือนงิ้ว-ไม่สวมเพชรเหมือนต้นคริสต์มาส
หนังสือเล่มเดียวกันยังปรากฏข้อมูลเกี่ยวกับพระราชนิยมในรัชกาลที่ 6 ซึ่งเกี่ยวข้องกับเครื่องสำอางอีกด้วยว่า พระองค์โปรดสตรีที่แต่งหน้าเบาบาง มากกว่าหญิงที่แต้มใบหน้าราวกับจะไปแสดงงิ้ว เทียบกับเทรนด์ตอนนี้ก็คงจะเรียกได้ว่า “Make up No Make up” เห็นได้จากพระราชนิพนธ์เห่เรือในหนังสือเรื่อง “สมุทรสาร” เมื่อ พ.ศ. 2457 ว่า “หน้านวลนวลแต่น้อย แช่มช้อยสมกับผมมวย”
สะท้อนให้เห็นถึงความคิดเกี่ยวกับผู้หญิงว่าควรแต่งหน้าน้อย ๆ ไม่ใช่แปะป้ายราวกับแสดงงิ้ว
อย่างไรก็ตาม ไม่เพียงแค่การแต่งหน้า แต่ยังมีข้อมูลถึงพระราชนิยมในพระองค์ ที่ข้องเกี่ยวกับการแต่งตัว พระองค์ทรงมองว่าอิสตรีที่ประโคมสารพัดเครื่องเพชรเม็ดน้อยเม็ดใหญ่บนร่างกายนี้ เปรียบเสมือน “ต้นคริสต์มาส”
ทำให้เห็นถึง “ความเรียบง่าย” ของพระองค์ ที่ไม่โปรดอะไรหรูหราและฟุ่มเฟือย
อ่านเพิ่มเติม :
- “รัชกาลที่ 6” เมื่อทรงศึกษาที่ “ออกซฟอร์ด” ทรงเรียนวิชาอะไรบ้าง?
- หาก “รัชกาลที่ 6” มีพระราชโอรส เจ้านายพระองค์ใดจะทรงเป็นผู้สำเร็จราชการแทน?
- “เหตุการณ์วันสวรรคต รัชกาลที่ 5” วันนั้นเกิดอะไรขึ้นบ้าง เป็นอย่างไร?
อ้างอิง :
ญาณี กลิ่นเมือง. ประวัติศาสตร์ที่เราสวย. กรุงเทพฯ: มติชน, 2568.
เผยแพร่ในระบบออนไลน์ครั้งแรกเมื่อ 23 ธันวาคม 2568
