| ผู้เขียน | ปดิวลดา บวรศักดิ์ |
|---|---|
| เผยแพร่ |
พระนามภาษาจีน ของรัชกาลที่ 1-4 และพระปิ่นเกล้า คืออะไร?
“ประเทศจีน” ไม่ว่าจะในอดีตหรือปัจจุบัน ล้วนเป็นมหาอำนาจอันยิ่งใหญ่ ที่แผ่ความเชื่อและวัฒนธรรมหลายอย่างให้แก่ดินแดนรอบข้าง รวมถึงชาวจีนจำนวนไม่น้อยก็อพยพย้ายถิ่นไปอยู่ในพื้นที่ใกล้เคียง
ประเทศไทยก็เป็นหนึ่งในนั้น จะเห็นว่า สยามได้รับอิทธิพลหลายอย่างมาจากจีน ผู้คนที่อาศัยต่างก็มีเชื้อสายจีน ซึ่งปัจจุบันก็ได้กลมกลืนอยู่ในสังคมไทยอย่างแยกออกไม่ได้ ไม่ว่าจะในระดับชนชั้นนำหรือประชาชนคนทั่วไป
ราชวงศ์จักรีเองก็เช่นกัน พระมหากษัตริย์ไทยแต่ละพระองค์ล้วนทรงมีเชื้อสายจีนทั้งสิ้น นับตั้งแต่พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช รัชกาลที่ 1

ด้วยเหตุนี้พระมหากษัตริย์สมัยต้นกรุงรัตนโกสินทร์จึงล้วนมี “พระนามภาษาจีน” ทั้งสิ้น ส่วนหนึ่งก็มีไว้เพื่อติดต่อกับราชสำนักจีนอีกด้วย
โดยแต่ละพระองค์จะทรงใช้แซ่ “เจิ้ง” หรือ “แต้” ในภาษาจีนแต้จิ๋ว ตามสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี
พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช รัชกาลที่ 1 มีพระนามภาษาจีนว่า เจิ้งหัว (郑华) หรือแต้ฮั้ว
พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย รัชกาลที่ 2 มีพระนามจีนว่า เจิ้งฝอ (郑佛) หรือแต้ฮุด
พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 3 มีพระนามภาษาจีนว่า เจิ้งฝู (郑福) หรือแต้ฮก

พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 4 มีพระนามภาษาจีนว่า เจิ้งหมิง (郑明) หรือแต้เม้ง
พระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัว มีพระนามภาษาจีนว่า เจิ้งเจิ้ง (郑正) หรือแต้เจี่ย
นี่คือพระนามจีนในพระมหากษัตริย์แห่งราชวงศ์จักรี ช่วงต้นกรุงรัตนโกสินทร์ นั่นเอง
อ่านเพิ่มเติม :
- “สามัญพระนาม” ของพระเจ้าแผ่นดินไทยรัชกาลที่ 1-9 ทรงมีพระนามว่าอะไรบ้าง?
- 8 กษัตริย์ไทย ผู้ทรงมีมหาราช ท้ายพระนาม มีพระองค์ใดบ้าง?
- “สามัญพระนาม” พระราชโอรส-ธิดา ในรัชกาลที่ 5 บางพระองค์
- “พระนามพิเศษ” ของกษัตริย์อยุธยา แต่ละพระองค์ มีที่มาจากไหน?
สำหรับผู้ชื่นชอบประวัติศาสตร์ ศิลปะ และวัฒนธรรม แง่มุมต่าง ๆ ทั้งอดีตและร่วมสมัย พลาดไม่ได้กับสิทธิพิเศษ เมื่อสมัครสมาชิกนิตยสารศิลปวัฒนธรรม 12 ฉบับ (1 ปี) ส่งความรู้ถึงบ้านแล้ววันนี้!! สมัครสมาชิกคลิกที่นี่
อ้างอิง :
ถาวร สิกขโกศล. เทพเจ้าจีนที่น่ารู้จัก. กรุงเทพฯ: แสงดาว, 2568.
เผยแพร่ในระบบออนไลน์ครั้งแรกเมื่อ 17 กุมภาพันธ์ 2569





